... jest więc jasne, że przybywając 14 maja do Malagawi
oskarżony, Josselin Beaumont miał zamiar dokonać zamachu na życie płk. Ngyala
Dożywotniego prezydenta Republiki Malagawi.
Wysoki sądzie!
To prawie niewiarygodne!
Oskarżony twierdzi, że działał z własnej inicjatywy!
Czy oskarżony przyznaje się, że przybył do Malagawi wyłącznie po to, by zamordować pułkownika Ngyala?
Tak, Wysoki Sądzie.
Czy zdaje Pan sobie sprawę jaka to obrzydliwa zbrodnia?
Tak, Wysoki Sądzie.
Czy twierdzi Pan, że nie był przedmiotem żadnych politycznych machinacji?
Czy zdaje Pan sobie sprawę, Josselin Beaumont,
że będę zmuszony domagać się przykładnej kary?
Oskarżony, proszę odpowiedzieć panu prokuratorowi!
Oskarżony, proszę wstać!
Oskarżony źle się poczuł ze względu na upał.
Zarządzam przerwę!
Nie...
Już nie mogę!
To mi zżera mózg!
Co ty wyprawiasz?
Chodź!
Co to za kaprysy?
No chodź.
Nie chcę już tego...
No i widzisz...
Bądź rozsądny, chodź!.
Doskonale!
Ubierzcie go.
Teraz go puśćcie
Tak, panie Beaumont...
Doskonale.
Wróćmy do miejsca,w którym skończyliśmy.
...będę zmuszony domagać się przykładnej kary
Tak,Wysoki Sądzie.
No i dobrze!
Ma Pan świadomość, że zasługuje na przykładną karę?
Tak,Wysoki Sądzie.
Proszę o trzy kopie. Jedną dla mnie
jedną dla rządu francuskiego, a jedną dla pułkownika Martin.
Dzięki temu nasi przyjaciele będą mogli ją sobie pooglądać czasami.
Połączyliśmy się z sądem, gdzie odbywa się proces Josselina Beaumont.
Tylko prezydent wydając ułaskawienie
Może uratować terrorystę Beaumonta od kary śmierci.
Trzeba wierzyć w nieskończoną dobroć Jego Ekscelencji.
Aby Francja mogła być naszym bratnim krajem, Beaumont musi być chorym człowiekiem.
Poddamy go reedukacji.
Wstawaj!
Podnieś się!
Wstań psie!
Wychodźcie! Żołnierze nadchodzą!
Pospiesz się!
Gotów?
Prawie
Zbliżają się.
Nie strzelaj.
Wyjdziemy od tyłu.
OK.
Nie!
Czy ja umrę?
Tak...
Boisz się?
Nie,a co?
Bo ja bym się bał
Bo ty poszedłbyś do piekła.
Co to takiego "LUDO KODA"?
To podpis.
Kapitanie Valerat!
Niech pan tu pozwoli na sekundę - mamy jakiś dziwny telegram.
Nic nie rozumiem.
To nie odpowiada żadnemu aktualnemu szyfrowi.
Gdzie to nadano?
Tam, na rogu.
A wie Pan, co mi to przypomina? Szyfry, których używaliśmy w Afryce.
Ale to było dawno!
Wie pan jak dawno nie używamy już tych kodów?
Od dwóch lat, panie kapitanie.
Kto może używać szyfru sprzed dwóch lat?
Facet, który zniknął dwa lata temu.
A więcej dowiemy się przepuszczając to przez komputer.
Alice?
Edouarde.
Nie przeszkadzam? Nie kąpałaś się?
Nie, właśnie przyszłam.
Doskonale. Nie rozbieraj się, wskakuj w taksówkę i przyjeżdżaj.
Alice, słyszałaś?
Tak Edouardzie.
Masz tu być natychmiast.
Dobrze. Co się stało?
Nic dobrego. Pospiesz się.
OK.
Joss Beaumont do pułkownika Martin.
Zawołaj pułkownika.
- Gdzie mam zadzwonić? - Wszędzie! Natychmiast!
Nie ma się z czego śmiać.
Joss Beaumont wrócił! Brawo! Jest niezły!
A co jest w tym telegramie?
Moment...
Mówi, że kontrakt zostanie zrealizowany...
między dwunastym i piętnastym.
Kontrakt między 12...
Dwunasty będzie za godzinę.
Przypominam, że między 12 i 15
prezydent Ngyala będzie gościem Francji.
Dlatego nie było żadnych wieści od Beaumonta od czasu jego ucieczki.
Zaraz tam będę.
Proszę natychmiast wezwać Rosena z Sekcji Specjalnej.
Proszę powiedzieć Alice, żeby została, może się przydać.
Niech pan wezwie też tego faceta ze szkoły rewolwerowców.
Może przydać się przy szukaniu Beaumonta...
Jak się ten kretyn nazywa?
Instruktor Piccard.
Tak, Picard.
Ale przede wszystkim... przede wszystkim poślijcie kogoś po ministra!
Chcę być kryty...
Tak jest panie pułkowniku.
Kapitanie Valerat...
Proszę natychmiast rozpocząć obserwację domu żony Beaumonta.
Musiałby być swariatem, żeby tam iść...
A telegram to nie wariactwo?
Tak jest panie pułkowniku.
Może trzeba uprzedzić jego żonę?
A myślisz, że co robię?
Rozmawia z kimś w tej chwili.
Podsłuchy?
Mógłbyś im dać dwie minuty...
Jeanne kochanie ... niedługo będziesz na podsłuchu.
nie będziemy mogli rozmawiać.
Joss, poczekaj, nie odkładaj.
Proszę, Joss, przyjdź...
Jeanne, oni zapewne przyjdą do ciebie.
Jak tylko wyjdą,
opuść story w salonie.
Wpadnę do ciebie w nocy.
Co się dzieje?
Jestem czysty, w zeszły miesiącu byłem w łaźni.
No dobra, gdzie jest furgonetka?
O! Nie jesteś z policji...
Która godzina?
Czego ode mnie pan chce w zamian za to?
- Wspólnika. - Co?
Wspólnika do założenia biznesu.
Czy zdaje Pan sobie sprawę, Josselin Beaumont,
że będę zmuszony domagać się przykładnej kary?
Jesselynie Beaumont - jest pan potworem!
No i wszystko jasne.
Czy twierdzi Pan, że nie był przedmiotem żadnych politycznych machinacji?
Tak, Wysoki Sądzie.
Josselinie Beaumont,
czy rozumie pan potworność swojego planu?
Witam panów.
Dzień dobry Martin.
Dziękuje panu, panie ministrze, za przyjście.
Muszę się trochę pozbierać...
Macie kawę?
Oczywiście.
Alice.
Już przygotowuję, panie ministrze.
Miałem nadzieję na długą, spokojną noc.
Mam probelmy ze snem ostatnio.
Łyknąłem tabletkę nasenną...
Prosiłem już o kawę?
Już jest, panie ministrze.
Dziękuję.
Słucham pana, pułkowniku Martin...
Josselin Beaumont jest w Paryżu.
A kto to taki?
Major Josselin Beaumont,
agent służb operacyjnych.
Był 2 lata w więzieniu w Malagawi.
Jego powrót stawia przed nami problem.
Czemu?
Chce zamordować prezydenta Ngyalę.
Ngyalę?
Zamordować? Po co?
Trudno to wyjaśnić...
No więc myśmy ... jak by to powiedzieć...
Powierzyliśmy mu tę misję przed dwoma laty.
Ale kto, "my"?
Pański poprzednik, panie ministrze.
Marchandeau?
Tak
Philippe Marchandeau?
Tak, panie ministrze.
Mogę panu wyjaśnić motywacje polityczne pana Marchandeau...
Nie trzeba. Co się dokładnie stało?
No więc wysłaliśmy majora Beaumont do Afryki...
Już mi to pan mówił.
Czy zechciałaby pani mi dać trochę kawy...
Słucham...
Gdy dotarł do Malagawi...
sytuacja polityczna uległa zmianie.
Nie było już mowy o likwidacji Ngyali.
Wręcz odwrotnie...!
Więc go odwołaliście.
Nie, panie ministrze.
Dlaczego?
Czy chce pan trochę koniaku do kawy, panie ministrze?
Pytam, dlaczego nie odwołaliście Beaumonta!
Bo... na wysokim szczeblu uznano za odpowiednie...
poinformowanie Ngyali o obecności Beaumonta.
Sprzedaliście go.
Nie... nie sprzedali, panie ministrze. Dali.
Racja stanu. Racja stanu jest za darmo. Znaczy zazwyczaj tak jest...
Przedstawiam wam mojego wspólnika.
Wszystko wam wyjaśni.
Przejdziemy się i powiem, w czym rzecz.
A co będziemy z tego mieli?
No! A co będziemy z tego mieli?
Zapytajcie mojego wspólnika.
Nie martwcie się, nie pożałujecie.
Ten pan jest uczciwy.
To co?
Tak.
No to w drogę.
Nie pali się...
Bardzo chciałbym wiedzieć czemu wysłał tę wiadomość.
Czemu?
Niech pan popatrzy, panie ministrze. To nasza pierwsza nieprzespana noc
Ale będą następne.
Co zamierzacie zrobić?
To, co będzie konieczne.
To nie będzie takie proste!
Instruktor Picard, to on wyszkolił Beaumonta.
Problem w tym, panie ministrze,
że Beaumont zna wszystkie sztuczki.
A skąd je zna?
Zna je, bośmy go nauczyli!
Wszystkich, od najprostszych do najbardziej paskudnych!
To był mój najlepszy uczeń, panie ministrze.
Gdybym miał syna, chciałbym, by był do niego podobny.
Bardzo wzruszające.
Ale to nam w niczym nie pomaga.
Jeśli jest taki dobry, to nie będzie łatwo go zatrzymać.
Będzie musiał się przemieszczać... nawiązywać kontakty.
Niekoniecznie.
Nauczyłem go działania bez wsparcia,
działania na spalonej ziemi.
A na dodatek ona gra białymi.
Co?
To z szachów.
Białe mają przewagę gdyż atakują.
Zawsze będzie o krok przed nami.
Będzie nam robił różne numery,
Będzie improwizował... kombinował.
Doprowadzi nas do szaleństwa
Beaumont nie przyjdzie
Przesiedzimy tu całą noc bez sensu.
Gdyby cię ścigali, to poszedłbyś do swojej żony?
Ja? Nie, poszedłbym do twojej.
Bardzo śmieszne...
No, dalej!
Sukinsyn!
Co tam się dzieje? - Kloszardzi.
Wyglądają na kompletnie zalanych.
No dalej,do cholery!
Zabrali mi moje winko!
Moje winko!
Idźcie za mną.
Spadać stąd!
Spadajcie, ale już!
Możesz go stąd zabrać?
Nie mogę, zablokowali mnie.
Spadajcie stąd, ale już!
Co to jest?
To mój budzik! Mój kochany budzinek.
Zjeżdżaj stąd!
Oj! Mój budzik! Mój mały budzinek...
Może byśmy napili się kawki, co?
Tak...
Co za pieprzona dzielnica...
To jest pieprzona dzielnica!
Wszystkie dzielnice są popieprzone.
A trawniki nic nie zmienią.
Cholera, wszystko śmierdzi alpagą.
Jesteście pesymistami, panowie.
Przecież temu Beaumontowi najpierw zrobiono pranie mózgu...
potem spędził 2 lata na robotach w Malagawi...
a na koniec zmęczyła go ta ucieczka!
Prawdopodobnie juest bardzo osłabiony!
Osłabiony?
I jeszcze czego?
To go wyłącznie wzmocniło!
Jest w doskonałej formie!
Powiem panu coś, panie ministrze.
Jeśli nic się nie stanie...
znaczy jeśli politycy znowu nic nie zamieszają...
... i nie ma już czarnucha!
Wystarczy Picard.
Jeszcze nie skończyłem
Dziękuję panu, Picard.
Po tym wspaniałym wykładzie mogę powiedzieć jedno:
jeśli zniknie czarnuch, zniknie to biuro
i zniknie minister
... wszyscy znikną!
Nie, zatrzymamy go.
Zatrzymamy.
Zatrzymamy?
Kto go zatrzyma?
Ja.
Komisarz Rosen z Brygady Interwencyjnej.
Joss... To ty, Joss?
2 lata!
Myślałam, że zwariuję czekając na Ciebie.
Jeanne... już i tak wystarczająco cię ranię...
Nie chcę cię jeszcze zarazić pchłami...
Facet, który dał mi to ubranie nie widział mydła od lat.
Chwila czułości - godziny drapania się...
Dałeś znać Alice, że wróciłeś?
Zapomnij o Alice. To już dwa lata...
...przedawnienie...
Nie zapominam.
Jestem pewna że ona też nie zapomina.
Jestem teraz przy tobie, prawda?
2 minuty po tobie zadzwonili do mnie z biura.
Valerat.
Powiedział mi o telegramie.
Czemu nie przyszedłeś przed wysłaniem go?
To przez ten telegram założyli mi podsłuch
zrobili rewizję w mieszkaniu, postawili agentów na dole...
Czemu to zrobiłeś, Joss?
Przyszedłeś tutaj do mnie, czy żeby się z nimi bawić?
Ta wizyta to z czułości, czy prowokacja?
Valerat powiedział, że chcesz zabić Ngyalę. Że zwariowałeś.
Nie mogłabym cię stracić po raz drugi, Joss.
Kocham cię.
A ja ich nie kocham, Jeanne.
Zabili żołnierza, majora Josselyn'a Beaumont'a.
zabili w zasadzce.
Zanim mnie tam wysłali, to musieli
mi wiele wyjaśnić,
Zanim załadowałem karabin snajperski do walizki.
Mówili, że Ngyala to sukinsyn
że zabicie go, to sprawa honoru
Wtedy byłem głupi. Myślałem o honorze, godności...
Wiem, że byłem głupi.
Nienawidzę ich, Jeanne. Popamiętają mnie.
Początkowo Valerat przychodził co niedzielę,
później co drugą, co trzecią.
Kiedyś wpadł wieczorem i powiedział
że podaje się do dymisji.
W gazetach właśnie pisano
twoim procesie i wyroku.
Dymisji nie przyjęto, ale nazywa się, że ją dał.
Tak ... dał ....
O której godzinie dozorca wystawia kubły na śmieci?
Koło 7, 7h30
Położysz te ubrania i budzik na wierzchu kubła.
Tak, żeby je było widać.
A co? Co ty robisz?
Muszę iść.
Z pewnością ktoś cię odwiedzi.
W najlepszym przypadku Martin, w najgorszym Rosen.
To sukinsyn, ale doskonały policjant.
Nie będzie miły.
A potem?
A potem pójdzie.
Nie. Mówię o nas dwojgu
Posłuchaj, Jeanne
Narazie jest Ngyala, Rosen, Martin
jest nas czworo, sześcioro, dwanaścioro...
i tak długo, jak są oni wszyscy
Nie będzie mowy o nas dwojgu.
Halo.
Edouard?
Joss.
Jestem u Jeanne, ale zaraz stąd lecę...
bo obawiam się spotkania z Rosenem.
Czemu Rosen?
Tak, jakbyś nie wiedział... Dobrze by było, gdybyś tu wpadł.
Czemu dzwonisz?
Wiesz przecież, że podsłuchują...
Przecież nie wolno zakładać podsłuchów!
Te trzaski, które słyszysz, to ptaszki siadające na drutach
Bądź tak miły i przyjdź tu szybciutko.
Dozorca wystawiał właśnie kubły...
ledwie zdążyłam położyć te twoje rzeczy.
Joss...
Co, panie inspektorze? Bawisz się w śmieciarza?
Wezwij natychmiast Rosena
Beaumontowi udało się przejść.
Dowiedz się od reszty, czy nic nie widzieli.
Jak on to zrobił?
Kloszard.
Gdzie jest?
Gdzie on jest? Nie będę pytał 50 razy!
Nie ma go tu.
Nie będziesz robić z nas idiotów!
Znalazłem w koszu ubrania i budzik. Poznałem ten budzik.
Po raz ostatni pytam:
gdzie on jest?
Robi pani błąd, pani Beaumont, że nie chce pani powiedzieć.
Bo za chwilę z Rosenem spędzi pani naprawdę niemiłą chwilę.
I tak go nie złapiecie.
Dziwka.
Przyjechał Rosen, pójdę po niego.
To na szóstym piętrze.
Dzień dobry panie komisarzu.
Farge jest na górze.
Brawo Farge. Gratuluję!
Przyszedł, poszedł, a wyście tu siedzieli.
Tak naprawdę, to ja was rozumiem.
Czekaliście na samotnego, ściganego faceta.
A przychodzi banda rozwrzeszczanych kloszardów.
Pewnie, że nie można było przewidzieć.
Oczywiście, nie można było, inspektorze Farge...
Inspektorze-stażysto Farge.
A teraz zjeżdżajcie stąd. I zdejmijcie wszystkie blokady.
Nie wróci.
Bardzo śmieszne, z tym budzikiem w kuble.
A teraz powie mi pani, kiedy poszedł.
Kto?
Bardzo panią proszę, pani Beaumont. Kiedy poszedł?
Nie wiem
A gdzie jest teraz?
Nie wiem.
Kiedy ma się pani z nim spotkać?
Nie wiem
Czuję, że tracę cierpliwość.
Niech się pan nie denerwuje komisarzu. To nic nie da.
Chroni go, to silniejsze od niej.
To miłość. Pasja.
Nikt tu nie jest winny.
Ma pani z pewnością rację, sierżancie.
Nie powinienem się unosić.
Proszę wybaczyć...
Widzi pani? Prosi o wybaczenie. Taki już jest.
Gdyby powiedziała pani prawdę, to może zostalibyście przyjaciółmi.
Ale jestem pewna, że mi powiesz prawdę...
Kiedy się spotkasz z Beaumontem?
Trudno mi uwierzyć, że pani dobroć coś tutaj da, sierżancie.
Ależ oczywiście! My się bardzo lubimy!
Powiesz mi prawdę.
Całą prawdę.
Wiesz? Niezła jesteś.
Beaumont musiał się ucieszyć ze spotkania.
Po 2 latach!
Masz podkrążone oczy, moja pani.
Musieliście nieźle baraszkować w nocy.
Baraszkować... oj...
A po takiej nocy nie masz ochoty na prysznic?
Gorący prysznic..
Nie.
Najpierw gorący, bardzo gorący, a potem zimny... i znów gorący.
Nie
Namydlę cię...
Zobaczysz, co potrafię zrobić z mydłem.
Proszę, skończmy tę grę.
Pani Beaumont, nie mogę pozostawać w obecności nagiej kobiety.
Byłoby to wysoce nieodpowiednie i niezgodne z regulaminem.
Sierżancie, proszę się zająć panią Beaumont.
Jeśli to jest rozkaz, panie komisarzu ...
Nie ma co wrzeszczeć.
Rosenowi jest obojętne co ci zrobię, bylebyś zaczęła mówić.
I jeśli to pomoże
złapać tego sukinsyna Beaumonta
to będzie mu obojętnę, że cię zgwałcę.
Zobaczysz, to bardzo odpręża.
Poprawia krążenie.
Robią to w Szwecji.
Potem się biczują.
Chcesz, żebym cię biczowała?
Ale ty jesteś ładna...
Tak...
Ona się tam moczy
Rosen - zawsze będę za tobą.
Wiedziałaś, że tu jest i na nas czeka.
Złapię go! Słyszysz? Złapię!
Edouard.
Widzisz Rosen, teraz wiem, jak znaleźć Jossa Beaumonta.
Idąc za tobą krok w krok.
Bo jak złapiesz kulkę w głowę.
Joss będzie w pobliżu.
Bardzo sprytnie. No i nie masz kawy!
Zostaw.
To dla mnie.
Nie chciałem jej spoliczkować. Przysięgam.
Rosen mi kazał.
Ja też ni chciałem cię spoliczkować. Żona mi kazała.
To chamstwo, majorze. Taka jest nasza praca, nie? Nie lubię bić.
Masz rację.
Robota to robota.
Za rogalika zapłaci mój przyjaciel.
Zostanie 3 dni.
To długo. To bardzo długo.
Nie dla nas.
Chcemy wymienić część jego zasobów naturalnych za zbudowanie elektrowni atomowej.
Ciężko będzie go przekonać w trzy dni.
Tak, ale wystarczy tego czasu, by go zabić.
Ekscelencjo, nie chcę przeszkadzać, ale...
Co się dzieje, Arturze?
Pułkownik Martin chciałby się spotkać z Ekscelencją.
Przyjmę go po kolacji, albo może jutro.
Jutro ma pan spotkanie
z prezesem rady...
Mamy jutro ciężki dzień.
No to go nie przyjmę.
Ekscelencjo - to musi być ważne.
Czeka od ponad godziny.
Mnie kazali czekać 15 lat, Arturze.
Głównie w więzieniu.
Mała godzinka mu nie zaszkodzi.
Panowie, jego Ekscelencja przyjmie panów.
Proszę tędy.
Co zamierzacie panowie w sprawie mojej ochrony?
Rozumiemy korzyści płynące z mieszkania w takim hotelu
Okolica też jest przyjemna
niestety z bezpieczeństwem tu jest krucho.
Za dużo wejść, wyjść...
Nie da się każdego wylegitymować...
Utrzymanie bezpieczeństwa tutaj, to koszmar.
Chciałbym dobrze zrozumieć...
Nie macie czasem ochoty zamknąć mnie w naszej ambasadzie?
W żadnym przypadku, panie prezydencie.
Nawet nam to do głowy nie przyszło.
Czy ekscelencja jeszcze czegoś potrzebuje?
Nie, dziękuję.
Gdzie chcecie mnie umieścić?
Bogu dzięki w naszej republice jest mnóstwo pałaców.
Jeśli nie myśli pan o
pałacu w Wersalu
Widzę się w jedej
z tych lodówek, w których
wasi królowie umierali z nudów.
Oh, przepraszam.
Myślałam, że jesteś sam.
Panna Fredericksen.
Moje uszanowanie.
Doris, kochanie
co myśłisz o francuskiej prowincji?
Brr!
Czego nakazywałaby mi ostrożność, zakazuje mi dobre wychowanie.
Żegnam panów.
Dobrej nocy.
- I tobie też. - Dziękuję
Cholera! Jeszcze jeden!
Jakie jest pierwsze pytanie?
Doris Frederiksen
Wierna jego Ekscelencji już od lat.
Ale ma od pewnego czasu przygodę... bardzo gorącą i bardzo włoską.
Wygrałeś!
A z kim?
Volfoni Salvatore, ten Volfoni od żelatyny i napojów chłodzących.
Wygrałeś.
A gdzie?
W hotelu Hilton.
Mogę nawet powiedzieć, gdzie znaleźć pannę Doris Fredericksen...
Przegrałeś!
2250563, Madame Claude.
Jak się przegrywa w trzecim pytaniu to przegrywa się wszystko.
Ale i tak gratuluję!
Chwileczkę, podam słuchawkę.
To madame.
Jaka madame?
- Madame. - Aha.
Halo?
Halo Doris?
Tak, to pani?
Jutro masz 4-5. Odpowiada ci?
Zależy dla kogo.
Mam czarnucha o siódmej.
Salvatore Volfoni.
A! Salvatore... to co innego. W Hiltonie?
Apartament 1056.
Claude,
przekaż to komisarzowi Rosenowi.
Doris Frederiksen?
tak.
Komisarz Rosen z brygady specjalnej.
Istnieje niebezpieczeństwo zamachu na prezydenta Ngyalę.
Chciałem panią uprzedzić.
A w czym mnie to dotyczy?
Jest pani jego słabym punktem.
Zabójca będzie próbował działać poprzez panią.
Jeśli się z panią skontaktuje proszę go zatrzymać
i skontaktować się ze mną pod tym numerem...
Dwóch moich ludzi będzie pani towarzyszyć przez kilka dni.
Nie pyta mnie pan o zdanie?
W dupie mam twoje zdanie.
A jeśli odmówię?
Jeśli odmówisz, będziesz miała wypadek.
Na przykład wypadek w windzie.
Pęknie przekładnia.
I znajdą cię 6 pięter niżej
Z obcasami w ustach.
Narazie...
Tak?
Pan Volfoni, napoje chłodzące i żelatyny?
Tak.
Joss Beaumont. Szpiegostwo i mordobicie.
Bawi was śledzenie mnie?
My się nie bawimy, my pracujemy.
Gdzie pani idzie?
Do pracy.
Tutaj zaczyna się strefa prywatna.
Kto tam? Doris
Już idę. Bądź grzeczny, dobrze?
Przepraszam... musiałam pomylić pokoje.
To nie jest 1056?
Jest. To ja przepraszam.
Pojawiam się tak bez zapowiedzenia, nagle.
Można powiedzieć... bezczelnie...
Salvatore nie mówił mi, że będzie nas troje...
Nie mam nic przeciwko temu, ale...
Troje? Salvatore? Ah! Kochany Salvatore!
Zapomniałem, oczywiście!
Jest w szafie pod krawatami.
W jakiej szafie?
To znaczy w garderobie... przecież to jest apartament.
Nigdy nie kłamię.
Mam nadzieję, że się nie pogniecie.
Zapomniałem powiesić go na wieszaku.
Uważa pan, że to grzecznie zamykać ludzi w szafie?
Chciałem się z panią spotkać sam na sam.
Dużo o pani słyszałem.
Od kogo?
Od czarnucha.
Nie jest pan czasem tym złoczyńcą
o którym mówił mi ten furiat?
A furiat nie przedstawił się czasem:
Rosen z brygady specjalnej
i każę ci zjeść buty?
Nie powiedził "buty" tylko "obcasy".
A czego chce ode mnie ten barbarzyńca?
Rosen?
Bardzo chciałby mnie zabić.
Ale najpierw musiałby mnie złapać.
I właśnie liczy na panią, żeby mnie złapać.
A pan, czego by pan chciał?
Naprawdę chce pan zabić Ngyalę?
Byłoby pani bardzo przykro?
Niespecjalnie, ale nie o to chodzi...
...chodzi o to, że jeśli połowę klientów zamknie mi pan w szafie
a drugą połowę zamorduje
To zostanę bez niczego...
... to znaczy... to taka przenośnia...
Ubijemy interes.
Zostawię pani na jakiś czas Ngyalę,
żeby mogła pani z niego wydusić co się da.
a w zamian za to zrobi mi pani przysługę.
Przysługę?
Powie pani Rosenowi, że zadawałem mnóstwo pytań
dotyczących jego bezpieczeństwa
Ilu goryli, umiejscowienie łóżka, jego zwyczaje i takie tam...
I co pan będzie z tego miał?
To nie pozwoli Rosenowi spać.
A jak taki facet nie śpi
to mu się ręce trzęsą, przestaje wyraźnie widzieć...
powiedzmy, że trochę by mi to pomogło...
Chciał, abym pana zatrzymała i do niego zadzwoniła.
Bawi to panią?
Nie... myśłałam właśnie, że wcale by mi nie przeszkadzało
zatrzymać pana. Ale bez telefonowania.
Gdzie jest ten szaleniec?
powiedział że szpieg... że mordobicie...
Trzeba wracać do pracy.
Nic nie powiem. Nie zaalarmuję!
O nic nie zapytam! Ale wynocha stąd!
Co pan tu robi?
To moja wina. Już idę.
Pierrot połączył się z Kolombiną.
Arlekin odchodzi na palcach.
Nie wyjdziesz chyba ot tak? Tam stoją tajniacy! Złapią cię!
Nieważne.
Mam w zanadrzu atut
Zaskoczenie.
Może mięsko z psa do kuskus?
Najpierw pani Beaumont ... potem prezydencka kurwa...
Jeszcze trochę i będziemy jedynymi w Paryżu,
którzy nie spotkali się z majorem Beaumont.
Gratuluję panom!
Przykro mi panie pułkowniku, ale nie jestem w stanie nadzorować jednocześnie
pani Beaumont, klientów kurwy i 5 kilometrów korytarzy
w hotelu Intercontinental.
Nie ma już Intercontinantala.
Przenosimy prezydenta.
Wie pan przecież, jak przyjął ten pomysł.
Bo to był nasz pomysł, a teraz to jest pomysł prezydenta Francji.
I gdzie go dacie?
Na wieś. Do zamku Ferriere.
Podwójne mury, jeden budynek, jedno piętro, jeden budynek gospodarczy
Nie do zdobycia.
- A Beaumont? - Co Beaumont?
Chcemy go dostać, czy nie?
Oczywiście, że chcemy.
Czemu pan pyta?
To nie pana pytam, pułkowniku, tylko Valerat'a.
Naprawdę, jesteś sukinsynem, Rosen.
Domyślam się, do czego dążysz.
Co pan zarzuca kapitanowi Valerat?
Nic, panie pułkowniku.
Chciałbym tylko wiedzieć po czyjej stronie stoi.
Po naszej, czy po Beaumonta?
Moje pytanie nie jest chyba niezwykłe.
O ile pamiętam, byliście
kumplami, Joss i ty...
I co z tego wynika?
Wynika z tego, że gdyby ktoś zaufany...
na przykład Valerat... skontaktował się z Beaumontem, Joss przyszedłby.
Czyż to nie jest dobry pomysł?
Jesteś jeszcze większym łajdakiem, niż myślałem.
Ponieważ metody siłowe nie zadziałały
próbuję innych.
Jak jedna zasadzka nie zadziała, wymyśla pan inną?
Najlepiej jeszcze bardziej obrzydliwą...
Ależ nie, Alice. Spotkanie nie mysi być zasadzką.
Kapitanie, sądzę, że komisarz Rosen nie do końca się myli...
W każdym razie gdyby ktoś miał się spotkać z Beaumontem
może być nim tylko pan.
Dobrze Spróbuję się skontaktować z Jossem.
Ale muszę mieć pewność
że dacie mi czas by go przekonać.
Chociaż spróbować przekonać.
Oczywiście, że damy ci czas, Edwardzie.
Prawda, pułkowniku?
Oczywiście!
Edouardzie, jak możesz coś takiego mówić?
Znasz go przecież. Wiesz, że chcą go zabić.
To ich jedyny cel...
Chcę się z nim zobaczyć, bo właśnie to wiem.
Zaszedł zbyt daleko, Jeanne.
Musi przestać się wygłupiać.
Jeśli nie uda mi się go dziś wieczór przekonać,
później będzie za późno.
Dobrze. Nic nie mogę obiecać.
Jeśli Joss do mnie zadzwoni, przekażę mu informację.
Ale ... załatw proszę,
żeby mu nic się u ciebie nie stało.
Obiecuję ci to.
Doskonale, Valerat.
Ja bym powiedziała, że wręcz wspaniale, Edouardzie.
Wiesz, jesteś uroczy, jak udajesz, że śpisz.
Nie udaję, że śpię... Czemu tak mówisz?
Dwa lata, Edouardzie.
Co, dwa lata?
Miałeś zapytać, ile czasu się nie widzieliśmy.
No więc dwa lata.
Wiem, że to już dwa lata.
Z czego się cieszysz?
Wyobrażam sobie Martina.
gdyby nas tu widział.
Oczywiście możesz podać się do dymisji.
Skoro on i tak nie przyjmuje, to nie ma sprawy.
Jeanne ci mówiła o mojej dymisji?
Taaak. Nawet zrobiło to na niej wrażenie.
To normalne.
Widzę, jak jej mówisz:
"Jeanne, dziś rano podałem się do dymisji!"
Tak, jak powiedziałeś mi wcześniej:
"Joss, chciałbym tam pojechać zamiast ciebie."
Naprawdę masz dar do wzruszających scen...
Masz kawę?
Już idę.
A wracając do Jeanne...
naprawdę myślisz, że pójście do niej było rozsądne?
Jakie "do niej" - byłem u siebie!
O! Kondor Interceptor.
To nie ten, którego przywiozłem ci z Hong Kongu?
To ten.
To nie tymi robotami mnie najbardziej wkurzałeś,
Tylko bateriami.
Niemieckie baterie nie działały w japońskich robotach.
Nie wiem nawet, czy baterie z Paryża zadziałałyby w robotach z Marsylii...
Co słychać u Alice?
W porządku, a co?
To ona odszyfrowała mój telegram?
Tak.
Musiała się uśmiać...
Niespecjalnie.
Wolałaby dostać od ciebie wiadomość inną drogą.
Ja też. Wszyscy.
Ile już ich masz?
Czego?
Robotów. Ile ich już masz?
Nie wiem... setkę, może sto pięćdziesiąt.
Taka mała armia.
A ilu jest tam gliniarzy?
Też mała armia?
Nie wiem, ale jest ich mnóstwo.
Postawili ludzi na dachu.
W samochodzie jest Louvier i Farge.
Nieźle go załatwiłeś...
A na tyłach jest Robert, Dugoineau i Perrin.
A na dole, obok
Vittoret i Goulet.
W knajpce Martin et Michalon.
Skoro ich widziałeś, to czemu wchodziłeś?
No bo przecież mnie zaprosiłeś, Edouardzie.
Chciałem się z tobą zobaczyć, żeby cię przekonać...
póki jest jeszcze czas Joss.
Zabiją cię jak psa.
To już nie ma sensu!
Od dwóch lat sprawy się całkiem odmieniły.
Polityka, uwarunkowania...
Tak. Ja też się zmieniłem. Wszystko się zmieniło.
Poza Ngyalą i Biurem.
Skoro należało zabić Ngyalę wczoraj
należy to zrobić i dzisiaj.
A może nie należało go zabijać wczoraj?
No to nie trzeba było mnie przekonywać, że należy!
Nie rozumiem. Nie rozumiem twojego uporu, Joss.
Nie bardzo wiadomo kogo najbardziej nienawidzisz.
Ngyaly czy Biura.
Zgadnij.
No dobra, my tu gadu gadu, a ja muszę lecieć.
Niekoniecznie nogami do przodu...
Chyba musisz mi dać hasło,
skoro wszystko zablokowałeś.
Joss... Nie rozumiesz że to koniec?
Po wszystkim! Załatwione!
Nie, drogi Edouardzie. To nie koniec.
Jeszcze nie...
Co to znaczy?
Prasa. Demokratyczne media.
Od dwóch lat o mnie nie mówili.
Więc zachęciłem ich dalszym ciągiem.
Co? Co im powiedziałeś? Coś im nagadał?
Obiecałem im, że będą świadkami
egzekucji agenta wywiadu.
Strasznie im się to spodobało!
Ty kompletnie zwariowałeś!
To jest sprzeczne ze wszelkimi zasadami!
A zgodne z regułami
jest wystawienie swojego agenta?
A telefon, który wykonałeś rano do Jeanne...
to zgodne z regułami?
Panowie! Dziękuję za punktualność!
Panowie dziennikarze
chciałbym was poinformować, że jestem w doskonałym zdrowiu.
Wracam z wakacji,
otaczają mnie przyjaciele.
nie ma więc żadnych przyczyn, dla których mógłbym popełnić samobójstwo.
Mówię to na wszelki wypadek.... gdybyście
znaleźli mnie w czarnym worku.
Panowie, mam tylko dwa piętra do zejścia, by stanąć przed waszymi mikrofonami
Tak więc NA RAZIE!
Czemu to robisz?
Dlatego, że będę musiał przejść 3 metry
odwrócony do ciebie plecami.
Joss!
Sukinsyn!
Zablokujcie bramę.
Jeśli przeszkadza wam światło, to każcie je wyłączyć.
Co pan woli, pułkowniku?
Czy mam wyjść tędy
i odpowiedzieć na zadawane mi pytania?
Czy też mam wyjść z tyłu, a pan odwoła swoich ludzi?
Wychodzi pan tylnym wyjściem.
W takim razie chcę samochód. I nikogo w pobliżu.
Odwołać Roberta, Dugoineau i Perrina.
A pan, Louvier, przyprowadzi samochód na uliczkę z tyłu.
Tak jest.
No i dobrze! Zaraz lepiej!
Nigdy nie można było ufać Edouardowi.
To tylko draśnięcie.
Nic takiego, ale krwawi.
Miłe były te kwiaty.
Widzisz Alice... uciekałem, uciekałem...
i wiedziałem, że nie wolno mi zapomnieć
Jak przyjechałem do Paryża, to myślałem o tych wszystkich czarach, sztuczkach.
uśmiech pułkownika Martin, uścisk ręki Valerata...
Nie mówisz już o nim Edouard?
Nie, nie mówię o nim Edouard.
Uścisk ręki Valerata, czysta jak kryształ Jeanne...
wspaniała Alice.
Wszystkie przyczyny, dla których nie powinienem zrobić tego, co miałem zrobić.
Dlatego właśnie wysłąłem telegram.
żeby już nie było tych przyczyn.
żeby moje szaleństwo było nieodwracalne.
Zawsze możesz zmienić zdanie.
W tej chwili nawet gdybym zmienił zdanie, to i tak niczego to nie zmieni.
Tej maszyny nie można zatrzymać.
Są już tylko okrzyki, rozkazy, cele...
A cele są tylko dwa: Ngyala i ja.
Nie ukrywam, że wolałbym, żeby był tylko jeden.
Przed chwilą drzwi... teraz okno...
Nie myślisz chyba
że jakiś popieprzeniec mógłby przyjść po ciebie tutaj.
Popieprzeńców jest dwóch: Rosen i Farge.
Głównie Rosen.
A gdybyśmy wyjechali we dwoje? Kogo by znalazł Rosen?
Oczywiście można i tak widzieć sprawy.
Robić plany, latać samolotami, leżeć na plaży.
Niestety dziś jest piętnasty.
a ja mam spotkanie w paryskim hotelu
w sprawie zabójstwa prezydenta.
Masz rację, jest piętnasty.
Ale już nie masz przewagi czasowej...
Jesteś wręcz spóźniony.
Twój prezydent nie mieszka już w hotelu.
Jest w zamku Ferriere.
10 kilometrów od Rambouillet.
W Yvelinnes.
W tej chwili zapewne kopią tam okopy i układają worki z piaskiem.
Co się stało?
Wyglądasz na zdziwionego.
Liczyłeś na to, że cię uprzedzą?
Dużo ich tam jest?
Antyterroryści, żandarmi, siepacze Rosena.
Aha, no i jest tam pilot.
Jaki pilot?
Bo zdaje się, że zamierzają przywieźć
pannę Doris Andersen
Fredericksen.
Tak. No więc mają tam dowieźć pannę Fredericksen helikopterem.
No i widzisz!
trzeba było od tego zacząć moja mała Alice.
Helikopter.
Jestem pewien, że go trafiłem.
Gdzie on może być?
Szpitale by mnie powiadomiły.
U żony też nie.
A przyjaciół już nie ma.
Niech pan posłucha... proszę się zająć Beaumontem,
a ja się zajmę prezydentem.
Farges i Valerat
są już na miejscu, w zamku. Jadę tam do nich.
Valerat mnie martwi.
Panie pułkowniku... panna Ancelin dzwoniła
mówi, że dzis nie przyjdzie.
Co jej jest?
Nie czuje się dobrze... zmęczona jest...
Może przepracowana?
Rosen.
Mówiłem ci, że będę za tobą.
Przepraszam panów
Szukam doktora Toucharda....
Patrzyłem na liście.... to znaczy... przy dzwonkach...
Mam mu to dostarczyć....
A mam tylko nazwisko...
Myśłałem, że...
Przepraszam...
Żadnych dokumentów.
Halo? Nie ma żadnych papierów.
Tylko nieśmiertelnik na nazwisko Beaumont Josselin.
Wygląda na to, że został zabity z broni palnej.
Cholera!
Miał na szyi nieśmiertelnik z numerem 322460
i napisem Beaumont Josselin.
Na podstawie oględzin policji oficer ten został zabity z broni palnej.
Nie rozumiem, w co dał się złapać.
bo jeden na jednego... to byłoby niemożliwe.... z broni palnej...
Chciałbym poznać faceta, który tego dokonał.
Nie ma nic więcej w raporcie?
Że ciało jest w kostnicy...
A jeśli o to chodzi, to powie pan pułkownikowi Martin...
że nie pójdę na potwierdzenie tożsamości.... Niech sobie radzi.
Wie, co czuję!
Proszę się uspokoić!
Powiem mu.
Wiedzieliśmy, że to wszystko się źle skończy, prawda?
Czemu się tak uparł?
Dobra.. Farge, pojedziesz do Paryża, do kostnicy
żeby zidentyfikować Beaumonta.
Tak? O co chodzi?
Jego Ekscelencja chciałby wiedzieć
czy zorganizowaneo już wszystko z helikopterem
panny Fredericksenn?
Czego on jeszcze mnie wkurwia z tą swoją dziwką?
Tak, wszystko gotowe.
Wystarczy że gwizdnie, a ona wyląduje na trawniku.
Zadowolony, Arturze?
Tak, zadowolony.
Czy to wszystko nie stało się trochę zbyteczne?
Odeślemy tych ludzi do koszar.
Zwykłe służby wystarczą
by pilnować kopulodromu.
Rany boskie!
Halo.
Połącz mnie natychmiast z pułkownikiem Martin.
Panie pułkowniku!
Halo, Farges! Halo, Farges!
Widziałeś mnie na stole.
Pułkowniku, zidentyfikowałem Beaumonta, to on.
Co się dzieje, Farges? Masz dziwny głos?
Lubiłem Beaumonta.
Dobra, na razie.
No to jedziemy!
Nie wierzyłem Rosenowi, gdy powiedział, że trafił Beaumonta.
Dziwny gliniarz, ten Rosen.
Straszny sukinsyn, ale dobry gliniarz.
Spotykamy się w biurze.
Pójdę zanieść dobrą nowinę Jego Ekscelencji.
O której przylatuje helikopter panienki?
O wpół do czwartej. A co?
Ustawimy odpowiednio czas...
Uspokój się stażysto! Spoko! Fajnie jest tak jechać.
Wciągnij powietrze do płuc, czuć wiosnę.
Jak będziemy przy bramie,
staraj się wyglądać tak samo kretyńsko jak zwykle.
Słyszałeś? Bądź naturalny.
O! Pułkownik odsyła żołnierzyków.
Droga wolna.
Nie zapomnij, co mówiłem - bądź naturalny.
No widzisz? jak chcesz, to umiesz!
Dziękujemy!
Zatrzymasz się przed drzwiami.
Gdzie są apartamenty Jego Ekscelencji?
Chcesz skończyć w lodówce, jak Rosen?
Gdzie są apartamenty Ngyali?
Na pierwszym, na końcu schodów. Te wielkie okna...
Gdzie ląduje helikopter? Z przodu, czy z tyłu?
Tam, na trawniku.
Poczekaj.
Cześć.
A teraz co robimy?
Moje uszanowanie, panie pułkowniku.
Beaumont.
To kto był w kostnicy?
Rosen. Rozczarowany?
Rozczarowany przez Rosena, tak, bardzo.
Właśnie mówiłem, że to doskonały policjant.
Wszyscy jesteśmy wspaniałymi ludźmi.
A teraz da mi pan swoją broń.
Dwoma palcami, tak, jak widział pan w telewizji.
Nawet nie wie pan, jaką mi to przyjemność sprawia
że będzie pan miał tak dobre miejsce
do oglądania ostatniego aktu.
To Ngyala załatwił panu bilety? Pójdźmy mu podziękować.
Pan przede mną.
Może pan odejść pułkowniku. Ma pan mnóstwo roboty.
Musi pan wysłuchać wyjaśnień Farge'a,
ustawić snajperów na dachach
Zwyczajowe zamieszanie przed katastrofą.
A ministra niech pan uprzedzi
jak już zapnie pan swoje numery na ostatni guzik.
Wejść.
Chętnie bym tu poplotkował jeszcze
ale ekscelencja czeka.
Nie włączaj światła, i nic nie mów, Arturze.
Nie jestem Arturem.
Co mogę dla pana zrobić, majorze Beaumont?
Rozsunąć zasłony i zapalić światło.
i umrzeć, panie prezydencie.
Widzę kawałek biurka.
Odgaduję postać.
Zapalił lampę.
To jakiś znak? Czy co?
Zapewne sztuczka prezydenta
żeby wyciągnąć tego frajera nw stronę światła.
Ustrzelę go jak kaczkę.
Farge, mówił pan, że widział go w kostnicy!
Wychodzi na to, że jest pan ostatni, który widział go martwego.
Jak to mówiłem, to miałem tutaj lufę...
Wie pan jak to jest, jak się ma tu lufę?
To nie są zestawienia, ani raporty, ani wydruki informatyczne!
To jest LUFA PISTOLETU.
Zasłony są odsunięte. Co tam się dzieje?
Jeśli pistolet Beaumonta pojawi się między zasłonami, strzelam.
Ile mam czasu?
Najwyżej dziesięć minut.
Naprawdę nie widzę żadnej przyczyny
dla której miałby pan żyć dłużej.
Mój kraj mnie potrzebuje.
Żaden kraj nie potrzebuje tyrana.
Na wieść o pańskiej śmierci ludzie zaczną organizować bale.
Ludzie będą tańczyć na ulicach.
Będą palić pańskie portrety pod palmami wolności.
Nikt nie będzie pana żałował.
A ja żałuję... że nie zabiłem pana.
Naprawdę tego żałuję.
Zastanawiam się czemu...
Może ze względu na przekonania religijne?
Nie, zachowałem pana przy życiu, żeby pana wymienić.
Ale za co?
Nie ma pan żadnej wartości.
Właśnie to pan zagubił...
poczucie wartości.
Poczucie dobra, zła...
Takie ogólne idee.
A teraz jest nas dwóch i idziemy
w kierunku prostych rozwiązań.
Niestety, dla pana definitywnych.
A więc na co pan czeka?
Na helikopter.
Nie proszę o zapisanie, że dzwoniłem,
Żądam, rozmowy z ministrem.
Żądam połączenia z ministrem proszę pani.
Jesteście naprawdę niezwykli.
Potrzeba wam było 3 rewolucji i 5 republik
aby dojść do karykatury demokracji.
A pan by chciał, żeby mi się udało od pierwszego razu.
Wisi mi to.
Całe to gadanie o etyce, moralności
mam to głęboko w nosie.
i co?
opowiesz mi jeszcze coś ciekawego?
Zadzwoń do nich.
Co się dzieje?
Nie wiem,
coś tam się ruszyło.
Tak
Kapitanie, to prezydent Ngyala.
Halo.
Jak wyjdziemy, nie chcemy nikogo widzieć.
Ani na schodach, ani w holu, ani na trawniku.
A helikopter ma czekać gotowy do lotu.
Proszę dać mi Beaumonta.
Chce z panem mówić.
Halo.
Halo, Joss?
Nie będziemy już mieli okazji się spotkać.
Czemu?
Zaproś mnie do siebie, takie to miłe.
Czy można powiedzeć cokolwiek, co zmieniłoby twoje zamiary?
Nie wiem co by to mogło być.
Ale obiecuję ci, że to przemyślę.
No to skończmy już z tym.
Kończmy?
Ale ja wcale nie zamierzałem pana zabić.
A to jest pistolet na kapiszony?
Nie, to jest puste, panie prezydencie.
Widzę jego rewolwer.
Teraz już nic nie rozumiem.
Zaraz pan zrozumie, panie prezydencie.
Dostał!
Trafiłem go!
Chwileczkę, panie ministrze
Nie ruszać się! Czekamy na rozkazy.
Halo, panie ministrze...
Prezydent Ngyala nie żyje.
Nie, inspektor stażysta Farges.
Nie, to nie był błąd, to była machinacja.
Wszyscy pozostać na stanowiskach i czekać na rozkazy.
Czy jesteśmy podsłuchiwani?
Oczywiście, panie ministrze.
Nie strzelać!
Czekać na rozkazy!
Czekam na rozkaz.
Helikopter jest gotowy do lotu.
Beaumont do niego wsiądzie!
Tak, oczywiście... no więc co mam robić?
Pułkowniku, proszę zrobić co uważa pan za niezbędne.
Ja już nic nie uważam, panie ministrze
Załatwiam bieżace sprawy.
O osiemnastej będzie miał pan na biurku moją dymisję.
No więc co mam zrobić, panie ministrze?
A co można zrobić?
Zabić go lub puścić.
Ale to pan decyduje.
Co tu się dzieje?
Rosen nie żyje.
Ngyala nie żyje.
a co do mnie... to właśnie podejmowane są decyzje.
Podrzucić cię do Paryża?
Nie
Ale na waszym miejscu nie pozostawałbym na linii strzału.
Panie ministrze, to kwestia sekund
Jest aspekt kryminalny tej sprawy....
ale i polityczny...
Po deklaracja Beaumonta w prasie...
Co ja mam robić do cholery?
Zatrzymać go.
Czy to jest rozkaz?
Wydaję rozkaz zatrzymania go.
Farge, trzeba go zatrzymać.
Polskie napisy wykonał ze słuchu
redaktorbs
Dbając o ortografię i poprawność językową.